ขอโทษ

‘ขอตั้งชื่อวันนี้ว่า ‘วันแห่งการเปิดใจ...ขอโทษ’ วันนี้ให้เต็มร้อยเลย รู้สึกโล่งขึ้นเยอะ พัดได้รับรู้ความรู้สึกของเพื่อนทุกคนที่มีต่อกัน โดยเฉพาะความรู้สึกของเพื่อนๆในบ้านที่มีต่อพัด เราเคลียร์กัน เราขอโทษกัน เพื่อเรียกสิ่งสำคัญกลับมา คือคำว่าเพื่อน สัปดาห์ที่แล้วทุกคนต่างรู้ตัวกันดีว่าใครสนิทกับใครก็จะอยู่ติดกับคนๆนั้นตลอดเวลา จนดูเหมือนว่า ความห่างเหินเกิดขึ้นกับเพื่อนบางคนที่ไม่สนิทด้วย จนกระทั่งสัปดาห์ที่แล้วที่พี่บอยต้องออกจากบ้านไป กลุ่มพัดยังอยู่กันครบ แต่กลุ่มของพี่บอยนี่สิ เหลือเพียงพี่พาส กุ๊กไก่ และเปรี้ยว มันคงเคว้งคว้างน่าดู พัดเข้าใจดี หากคนที่เราสนิทด้วยเกิดขาดหายไป ความกลัวและว้าเหว่จะเกิดขึ้นในจิตใจได้ไม่ยาก ความเครียดบวกกับความรู้สึกของแต่ละคนทำให้เกิดการกระทบกระทั่งกันขึ้นมา ในช่วงเวลานั้นทุกอย่างดูรุนแรงแต่ว่าตอนนี้มันไม่สำคัญเลย วันนี้ในคลาสของครูรักษ์ได้ให้พวกเรามาเปิดใจกัน มาขอโทษกัน เพื่อนำคำว่าเพื่อนกลับคืนมา...พัดโล่งอกมากในวันนี้ที่ทุกคนเข้าใจและยอมรับในความเป็นพัด ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้นพัดกลัวว่าทุกคนจะไม่ยอมรับ ไม่เข้าใจ พัดกลัวว่าทุกอย่างจะเหมือนตอนอยู่นอกบ้าน พัดไม่มีเพื่อนสนิทเลยสักคน เพราะพัดเป็นคนแบบนี้ ทำให้คนไม่ชอบ ทำให้คนเกลียดในความเป็นตัวเราเอง พัดเป็นคนพูดอะไรตรงๆ จนเพื่อนที่เรียนด้วยกันมาบอกว่า เราพูดไม่รักษาน้ำใจ ไม่ดูจังหวะ ไม่ถูกกาละเทศะ ฉะนั้นเพื่อนที่พัดพอจะคบได้ส่วนใหญ่จะเป็นเพื่อนผู้ชาย มันยิ่งทำให้พัดดูแย่ในสายตาเพื่อนคนอื่นอีกว่าเราชอบคุยกับผู้ชาย ชอบอยู่ติดกับผู้ชาย...เฮ้อ...ลืมๆมันไป เดี๋ยวจะเครียดอีก...วันนี้ขอบคุณครูรักษ์และครูทุกๆคนนะคะที่เปิดโอกาสให้พวกเราได้คุยกัน ทำความรู้จักกันมากขึ้น เข้าใจกันดีกว่าเดิม ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่ให้เวลาเราปรับตัว พัดเชื่อว่าหลังจากวันนี้ไปทุกอย่างจะเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ’ สาวแก้มป่องถอดแว่นสายตาลงข้างเตียงพร้อมกับสมุดบันทึกแล้วล้มตัวลงนอนอย่างสบายใจ...แต่!

“เพื่อนๆทุกคน...(บรรดาสาวๆในห้องนอนหันหน้ามาหาเธอ)ราตรีสวัสดิ์ ฝันดีนะ”  เธอกระชากตัวลุกขึ้นมาบอกฝันดีกับเพื่อนร่วมห้องก่อนจะล้มตัวลงนอนไปอีกครั้ง

“ฝันดีเช่นกัน”  เพื่อนสาวในห้องต่างยิ้มและตอบกลับมาก่อนจะล้มตัวลงนอนเช่นเดียวกัน

“ฝันดีด้วยสาวๆ”  เสียงโจแทรกเข้ามาที่ห้องนอนหญิงและตามมาด้วยหนุ่มๆทั้งหลายในห้องนอนชาย

“จ้า...”  หญิงสาวทุกคนพร้อมใจกันตอบกลับไป  และแล้วความเงียบก็เข้ามาเยือน ทุกอย่างหยุดนิ่ง เข้าสู่การพักผ่อนอย่างสงบของนักล่าฝันในบ้านสารินเพื่อเตรียมพร้อมเข้าสู่เช้าวันใหม่ของการล่าฝันในวันพรุ่งนี้